Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση

Μουσική: ταλέντο ή εξάσκηση; PDF Εκτύπωση E-mail
Articles | Μονιμες στηλες
Συντάχθηκε απο τον/την inaoussa on Παρασκευή, 17 Ιούνιος 2016 21:42   

musicΌλοι μας έχουμε ακούσει/πει το κλασικό «δεν το ‘χω εγώ με την μουσική.

Δοκίμασα να παίξω ένα μουσικό όργανο όταν ήμουν μικρός αλλά δεν τα κατάφερα και τα παράτησα. Δεν ήταν η μουσική για έμενα. Πρέπει να έχεις και λίγο ταλέντο για κάτι τέτοιο» ή κάτι παρόμοιο.

Εγώ νομίζω πως δεν ισχύει. Φυσικά ο καθένας μπορεί να έχει αντίθετη γνώμη απλά εγώ υποστηρίζω ότι οποιοσδήποτε μπορεί να τα καταφέρει και να προχωρήσει στην μουσική, αρκεί να έχει όρεξη και να αφιερώσει άπειρο χρόνο σε αυτήν. (αυτό είναι αναπόφευκτο).

musicΈκατσα και το έψαξα λίγο πιο αναλυτικά όμως, για να έχουμε μια πιο αντικειμενική άποψη. Το 2% των ανθρώπων που ασχολούνται με την μουσική όντως δεν έχουν ελπίδα. Δεν υπάρχει δηλαδή η φυσική έφεση να τους επιτρέψει για διαφόρους λόγους να φτάσουν σε ένα υψηλό επίπεδο, (που και πάλι αυτό για εμένα δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να ασχοληθούν με την μουσική στο όποιο επίπεδο και αν είναι, για προσωπική τους ευχαρίστηση). Υπάρχει βέβαια και ένα 2% που έχει πολύ μεγάλη φυσική έφεση (ίσως το "ταλέντο" που λέμε). Όλοι οι άλλοι που ασχολούμαστε με την μουσική είμαστε στο υπόλοιπο 96%. Με έναν πρόχειρο υπολογισμό μπορούμε να καταλάβουμε πως σίγουρα όλα τα "ταλέντα" που βλέπουμε σε Τηλεόραση, Internet κλπ δεν γίνεται να ανήκουν όλοι στο 2%, άρα μήπως τελικά δεν είναι τόσο θέμα ταλέντου, όσο θέμα μελέτης και αφοσίωσης στο όργανο;

musicΘέλω να αναφερθώ λίγο στην δική μου περίπτωση. Πάνε 11 περίπου χρόνια από τότε που ξεκίνησα να παίζω μουσική. Στην αρχή δυσκολευόμουν πολύ, δεν είχα και καμία βοήθεια,  ενθάρρυνση ή υποστήριξη για αυτό που έκανα. Έπαιζα, έπαιζα.. και δουλειά δεν γινόταν. Αλλά είχα πείσμα, αυτά που έβλεπα να κάνουν οι άλλοι κιθαρίστες ήθελα να τα κάνω και εγώ! Έφτασα λοιπόν κάποια στιγμή σε σημείο που πέταξα την κιθάρα στον τοίχο απ’ τα νεύρα, επειδή προσπαθούσα και δεν προχωρούσα και δεν κατάφερνα αυτά που ήθελα. Αυτό είναι συνήθως το σημείο που τα παρατάνε όλοι και η αλήθεια είναι ότι ήμουν κοντά... Άλλα είχα πολύ πείσμα και είπα εγώ θα καταφέρω να παίξω! Αυτό ήταν το κομβικό σημείο, φυσικά έφταιγαν και άλλοι παράγοντες στο ότι δεν ήμουν καλός αλλά τελικά βρήκα σιγά σιγά τον σωστό δρόμο και προχώρησα μουσικά εκεί που ήθελα να πάω. Προφανώς ούτε τώρα είμαι "τέλειος" ακόμα έχω πολλά να μάθω και μια ζωή θα μαθαίνω, απλά έστω και στο επίπεδο που είμαι τώρα μπορώ να πω, πως όταν ξεκίνησα δεν είχα καμία ελπίδα, αλλά η μεγάλη υπομονή και επίμονη τα άλλαξε όλα.


Οπότε, μην το βάζετε κάτω, αν αγαπάτε την μουσική ανταποδώστε την αγάπη σας προς αυτήν και δεν θα σας απογοητεύσει.

Του Roger Rovento




 

inaoussa.gr - All Rights Reserved